Siebie nie trzeba szukać.
Wystarczy nie uciekać.
Bo Jestem, jaki jestem.
Najlepszy z możliwych,
Właśnie taki.
Trochę oszlifowany, trochę kanciasty,
Tu i tam pęknięty.
Tu brudny, tam czysty.
Czasem gładki, czasem szorstki,
Zdarza się, że mądry, innym razem głupi,
Silny, bezradny,
Dziki, cywilizowany,
Ze wszystkim, co zajebiste,
I ze wszystkim, co wydaje się takie nie być,
Ciągle w ruchu,
Daj mi imię, a zniknę,
Nazwij mnie, a zawsze się pomylisz,
W chwale i z gilami u nosa,
Wygrywając, przegrywając,
Śmiejąc się i płacząc,
Śpiewając i puszczając bąka,
Świętując i jedząc jajecznicę,
Nie taki, jak myślę,
Nie taki, jak myślisz.
Jestem, jaki jestem.
I nie ma nic przed tym,
I nie ma nic po tym.
Jestem.


0 komentarzy do “Jestem”

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Powiązane wpisy

Poezja

Przykrywki

A gdyby tak zapomnieć O przykrywkach? O pokoju, firankach, łóżku i czerwonym kocu? O skórze, włosach, komórkach, mitochondriach? A gdyby tak tylko Słuchać bicia, bębnienia serca I zatracić się w tym rytmie, Moja ręka na Read more...

Poezja

Zamieć

Wiatr smaga okiennice starej drewnianej chaty. Drobiny śniegu wpadają razem z zamiecią przez szczeliny w oknie. Przyćmione słońce przebija przez szarą zasłonę z chmur. Ciemne górskie granie rysują się mętnie w oddali. Zamieć wznosi, rzuca Read more...

Poezja

To ciało

To ciało nie tylko po to, żeby garbić się przed życiem. Ale żeby wytańczyć, wykrzyczeć, wyszeptać, Siebie. Uszy nie tylko po to, żeby zatykać je myślami. Ale żeby słyszeć muzykę tego świata. Dłonie nie tylko Read more...