„Strach jest nędzną wymówką, żeby nic nie robić. To nic nowego. Każdy kto żyje, musi odczuwać strach.”

Clarissa Estes Pinkola, „Biegnąca z wilkami”

Najczęściej jednak to nie strach jest wymówką. Najczęściej tak bardzo wypieramy to uczucie z naszego życia, że nawet nie wiemy, że się boimy. I czego się boimy.

Najczęściej nasze wymówki to: nie mam pieniędzy, nie mam czasu, nie jestem gotowy, muszę jeszcze zrobić to i to, tak naprawdę to ja wcale tego nie chcę, no i jestem zmęczony, późno już, muszę rano wstać, tyle rzeczy do zrobienia, jeszcze nie teraz, tak jest miło, to bez sensu i w sumie to i tak nic nie da, nie umiem, nie wiem jak, innym razem, jestem za gruby, za chudy, za wysoki, mam krótki wzrok, itd. Wszystko może być wymówką. Wymówka jest po to, żeby nie brać odpowiedzialności i nie robić tego, co mamy do zrobienia.

Miałem ostatnio dwie rozmowy. Z dziewczyną, która miała świetny pomysł na projekt w pracy. Gdy zacząłem zadawać pytania i zamieniać pomysł w konkretny projekt ze sposobem na realizację, zaczęły pojawiać się wymówki: to za wcześnie, teraz zima, lepiej poczekać do lata, muszę to przemyśleć. Na każde rozwiązanie pojawiał się argument dlaczego jednak nie.

W drugiej rozmowie na prowadzonej przeze mnie sesji indywidualnej rozmawialiśmy o marzeniach i ich realizacji. Padła konkretna rzecz do zrobienia, realnie wydawałoby się dość łatwa w realizacji. Gdy przeszliśmy do konkretów od razu pojawiła się lista powodów, dla których nie, wiesz co, może w przyszłym miesiącu.

W obu przypadkach, gdy tylko pojawiła się możliwość przekucia ogółu w konkret, rozmówcy od razu spinali ciała i zaczynali szybko mówić na płytkim oddechu. Dziewczyna zapadła się w siebie, jakby chciała zniknąć, facet zaczął reagować złością, żeby szybko zamknąć temat. Uciec albo walczyć. Oboje zawirowali energetycznie chcąc wyśliznąć się z niewygodnego.

Co czujesz? – pytałem.

Pauza. Oddech.
Czuję strach.

Że?

Że mnie wyśmieją. Ocenią. Że się nie uda. Że mnie odrzucą. Że będę cierpieć. Że znów będę mały i bezsilny. Że umrę.

Uff, osadzenie. Znów jesteśmy na ziemi. W połączeniu.

Przyznanie się do czucia strachu jest aktem ogromnej odwagi. Nazwanie o czym jest ten strach jest drugim ogromnym krokiem. Nie zawsze następuje, ale zawsze powoduje ogromne rozładowanie. Za każdym razem zachwyca mnie, co dzieje się w przestrzeni, gdy osoba (w tym ja sam) przyznaje się do swoich prawdziwych uczuć, które próbuje ukryć za jedną z szeregu masek.

Nie jest komfortowo. Ale jest prawdziwie.

Tak, boję się.

Boję się. Te wszystkie rzeczy kiedyś się wydarzyły. Ich pamięć wciąż wryta we mnie, zamknięta w mięśniach, sercu, duszy. Ich pamięć wciąż uruchamiają myśli, zdarzenia, słowa. Boję się tego.

Tylko że strach to nędzna wymówka. Wszyscy się boją.

Mogę się bać i robić mimo wszystko. Mogę się bać i być mimo tego. A nawet dzięki niemu.

I mogę tego nie robić. Bo przecież nie muszę, jeśli nie chcę 🙂

Tylko że najpierw potrzebuję dać sobie prawo do czucia strachu. Do nazwania go przed sobą i innymi. Inaczej cała moja energia idzie na obronę swojej maski.

Inaczej nasze życie może być zbiorem nędznych i świetnych wymówek.

W kategorii: Teksty Inspiracje

0 komentarzy do “Strach to nędzna wymówka”

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Powiązane wpisy

Teksty Inspiracje

Mistrzostwa Świata w emocjach

fot. Mpho Mojapelo Dobry mecz to emocjonujący mecz. A życie to czucie. Od Homera, przez greckie amfiteatry, rzymskie trybuny, średniowieczne pojedynki, przez sztukę, spektakle, książki, filmy, współczesne sporty, aż po brukowce, politykę, milionowo-odcinkowe telenowele i Read more...

Teksty Inspiracje

BYCIE W LESIE

Spałaś/eś kiedyś w górach? W lesie? Samemu przez dwie, trzy noce? Niesamowite przeżycie. Jedno z wspanialszych, jakich doświadczałem. Może zmienić życie. Mi zmienia za każdym razem, gdy to robię. To trzy dni bycia. Poza szlakami. Read more...

Teksty Inspiracje

Wiemy o sobie tyle, na ile nas sprawdzono

„Wiemy o sobie tyle, na ile nas sprawdzono.” Wisława Szymborska Jesteśmy ludźmi. Ludzie opowiadają różne historie. O sobie. O ludziach. O świecie. Bajki, opowieści. Tylko, że mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że to Read more...